digital-economy

 

 

 

 

 

 

Σε ένα αυξανόμενο, μέρα με τη μέρα, ψηφιακό κόσμο, όπου η παγκοσμιοποίηση έχει κυριαρχήσει, τα πλεονεκτήματα και οι ευκαιρίες που έχουν έρθει στο προσκήνιο δεν έχουν ακόμα αξιοποιηθεί. Η ψηφιοποίηση έχει επηρεάσει το σύνολο της καθημερινότητας μας, από την προσωπική μας ζωή μέχρι και την εργασία μας. Τα τελευταία χρόνια έχει έρθει στο προσκήνιο η συζήτηση για το digital economy. Μια συζήτηση, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει γίνει ανοιχτή, με σκοπό ναι μεν να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης του πλανήτη, αλλά και να δώσει τη συνολικά απαραίτητη ώθηση που έχουμε ανάγκη.

Η παγκοσμιοποίηση και το Internet έχουν βάλει ήδη τα απαραίτητα θεμέλια. Αυτό που λείπει είναι ο τρόπος σκέψης. Μια οπτική που θα αποβλέπει σε βάθος χρόνου και η οποία θα είναι out of the box. Η καινοτομία, η οποία εδώ και χρόνια έχει μπει στην καθημερινότητα της ζωής μας, είναι καιρός να εναρμονιστεί, όχι μόνο με την επιχειρηματικότητα και την κοινωνία των πολιτών, αλλά να γίνει η βάση πάνω στην οποία το digital economy θα μπορέσει να εκκολαφθεί.

Σήμερα, ενώ οι μεγάλες εταιρείες επιδιώκουν να δώσουν ώθηση στην τεχνολογία και να συμβαδίσουν με την εποχή, συχνά ξεχνάνε ότι οι αλλαγές που προσπαθούν να κάνουν, γίνονται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο «ψηφιακό» περιβάλλον. Αντιμετωπίζουν μονομερώς τις αλλαγές, χωρίς να εξετάζουν με μια συστημική θεώρηση τις επιπτώσεις και τις δυνατότητες τους. Φυσικό επακόλουθο, οι εταιρείες που θα μπουν μπροστά, με τη σωστή διαχείριση, θα πάρουν το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς, καθώς θα είναι αυτές που θα επεκτείνουν τις ψηφιακές δυνατότητες τους και τη δημιουργία ενός «περισσότερο» ψηφιακού εργατικού δυναμικού. Βέβαια οι αλλαγές αυτές δεν έρχονται απαίδευτα. Η ψηφιακή οικονομία φέρνει αλλαγές στη δυναμική μιας μεγάλης αλυσίδας. Νέες αγορές δημιουργούνται και καινούργια οικονομικά κέντρα αναδύονται. Ουσιαστικά η τράπουλα ξαναμοιράζεται και οι εταιρείες που τα έσοδα τους (ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία), προέρχονται από μία μόνο οδό θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα.

Άρα τι χρειάζεται να κάνουν οι εταιρείες σήμερα; Το πρώτο σημαντικό βήμα είναι να ευθυγραμμίσουν τη συνολική εταιρική τους στρατηγική με τις «ψηφιακές πρωτοβουλίες» που είναι διατεθειμένοι να πάρουν. Σε διαφορετική περίπτωση θα δουν άμεσα ότι το επιχειρηματικό μοντέλο ανάπτυξης τους θα καταρρεύσει γρήγορα μπροστά στις αντιξοότητες.

Δεύτερον να επαναπροσδιορίσουν την κουλτούρα της εταιρείας τους, σε μια ποιο ευέλικτη και ανοικτή σε αλλαγές νοοτροπία, έτσι ώστε οι άνθρωποι, οι δομές και οι διαδικασίες να είναι έτοιμες να εισέλθουν στην νέα πραγματικότητα. Βέβαια τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν αποκομμένα από τη συνολική δραστηριότητα της εταιρείας. Πρέπει να αποφασιστεί πόσο γρήγορα θα γίνουν οι αλλαγές, καθώς και να εξεταστεί ποιοι είναι οι καινούργιοι ανταγωνιστές. Η διαχείριση σε όλη αυτή τη διαδρομή, έτσι ώστε η θέση της εταιρείας στην αγορά και η είσοδος της σε ένα νέο ψηφιακό περιβάλλον, είναι ζωτικής σημασίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας αντίληψης της αλλαγής που γινόταν, είναι ο εκδοτικός κλάδος. Δεν κατάφεραν να προβλέψουν και άργησαν να αναγνωρίσουν τις επιθυμίες των καταναλωτών, τις ανάγκες της κοινωνίας και την ψηφιακή μεταμόρφωση που είχε ξεκινήσει να επιχειρείται.

Η Ελλάδα σήμερα έχει τομείς στους οποίους μπορεί να επενδύσει επιτυχημένα. Η ναυτιλία, ο τουρισμός και ο αγροτικός τομέας είναι κλάδοι στους οποίους η Ελλάδα μπορεί να βασιστεί, καθώς, για τον καθένα ξεχωριστά, έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα και μια παράδοση δεκαετιών αν όχι αιώνων. Η τεχνογνωσία και η εξειδίκευση, αντανακλώνται στην ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων/υπηρεσιών, ενώ παράλληλα η χώρα παρέχει τις κατάλληλες συνθήκες για τους παραπάνω κλάδους. Τα κέρδη βέβαια δεν θα είναι μόνο για την επιχείρηση που θα τολμήσει, αλλά συνολικότερα. Δημιουργείται δυναμική ανάπτυξης νέων ψηφιακών προϊόντων αύξηση του κύκλου εργασιών, καινούργιες θέσεις εργασίας και φυσικά αύξηση του ΑΕΠ της χώρας.

Δεν είναι όμως όλα ρόδινα. Η Ελλάδα πάνω σε αυτόν τον τομέα αντιμετωπίζει προβλήματα που χρειάζεται να λύσει.

Υπάρχει χαμηλό επίπεδο ψηφιακών δεξιοτήτων (μόνο το 63% είναι τακτικοί χρήστες του διαδικτύου, ενώ το 30% δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ το διαδίκτυο) και εμπιστοσύνης (οι περισσότεροι Έλληνες εξακολουθούν να μην πραγματοποιούν ηλεκτρονικές αγορές ή ηλεκτρονικές συναλλαγές).

Επίσης, το μεγαλύτερο ποσοστό αποφοίτων Πληροφορικής δεν καταφέρνουν να αφομοιωθούν από την ελληνική αγορά, παρά την υψηλή εξειδίκευση, με αποτέλεσμα να φεύγουν στο εξωτερικό.

Επιτυχημένα παραδείγματα υπάρχουν και στις δύο μεριές του Ατλαντικού. Στην Αμερική η NetFlix, και η Spotify, ενώ στην Ε.Ε. η Uber. Αυτές όμως είναι μόνο μερικές από τις εταιρείες που μπήκαν στη digital εποχή εδώ και πολύ καιρό και πλέον κάθε μια από αυτές είναι μοναδική. Σύμφωνα με έρευνες της Ε.Ε. μέχρι το 2020 η Γηραιά Ήπειρος θα χρειαστεί 900 χιλιάδες ειδικούς στον τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών (ουσιαστικά ο τομέας πάνω στον οποίο θα στηριχτεί η digital economy). Είναι προφανές ότι η ψηφιοποίηση αποτελεί μια σημαντική διαδικασία, στην προσπάθειά που θα χρειαστεί να κάνουν πολλές επιχειρήσεις προκειμένου να αναπτυχθούν. «Περισσότερα από τα τρία τέταρτα των στελεχών, δηλώνουν ότι η στρατηγική πρόθεση πίσω από τις ψηφιακές τους προσπάθειες, γίνονται είτε για να χτίσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα απέναντι σε κάποιον ανταγωνιστή είτε για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και πολλαπλασιασμό των κερδών από νέες οδούς».

Ένα είναι όμως σίγουρο. Όποια θέση και αν κατέχει κάποιος εργαζόμενος, είτε είναι γιατρός, είτε είναι δάσκαλος, είτε στέλεχος μια πολυεθνικής πρέπει να ξέρει να δουλεύει κάτω από το πρίσμα της ψηφιακής διαδραστικότητας. Σίγουρα η ψηφιακή επανάσταση και ο ρυθμός με τον οποίο συντελείται δεν φέρνει ενθουσιασμό στον επιχειρηματικό κόσμο, όμως η ψηφιακή οικονομία δεν είναι το μέλλον, αλλά το παρόν.